Vaveyla
Leyla
Merhaba, ben kısaca dba. Murası da Vaveyla. Adı üstünde... Bazen içimizde sessiz sessiz çığlık attığımız, bazen “Ben n’apıyorum ya?” diye aynaya baktığımız, bazen de avaz avaz bağırmak istediğimiz ama susup oturduğumuz o anların mekânı. Herkes bir şekilde iyileşmenin peşinde bu aralar. Birçok insan kendini arıyor, buluyor, bilmem kaçıncı çakrasını açıyor falan… Ama bazen öyle olmuyor işte. Bazen insanın içinde sadece kocaman bir boşluk kalıyor. Bazen anlamını aradığımız anlamsızlıkların dehlizlerinde bir başımıza kayboluyoruz. Bazen sadece biriyle konuşasımız geliyor. Bazen ise… yok olmak istiyoruz. Yataktan bile çıkasımız gelmiyor. İşte Vaveyla tam da bunun için var. Kendime verdiğim bir söz Vaveyla. Çığlık çığlığa sustuğum ne varsa, usul usul konuşmaya niyet ettiğim yer. Bu podcast’te içimdeki boşluklardan, yarım kalışlardan, çaresizliklerden, ve evet (üzgünüm) belki de travmalardan konuşac