bez.miar
wiktoriagorgon
Bezmiar rozciąga nam się nad głowami jak guma do żucia i niczym gumę, zwijamy go w kulkę i wcieramy w blat biurka, żeby zaraz już o nim zapomnieć. A gdyby zatrzymać się na chwilę? Stanąć twarzą w twarz z nieskończonością bezmiaru, poczuć jego siłę, wielkość; dać się obezwładnić kosmosowi? Zapraszam na wycieczkę po mojej orbicie, historiach poważnych i tych mniej, niestworzonych i takich, które ciągle tworzę. O ulubionych horrorach, nieudanych randkach, przepisie na najlepszy dzień w roku i klockach Lego.